जगण्याची जिद्द
जगण्याची जिद्द-
एकाकी वाळवंटात
उगवले एक रोपटे
कोणीही सोबत नसताना
वार्यावर डोले बापुढे॥१॥॥
कंटाळा यैत नसेल का त्याला
एकटे असे राहताना
आनंद कसा मिळत असेल
वृक्ष जिवन जगताना॥२॥॥
कुणीही न सखा
कुणी न संग सोबती
गप्प उभे हे
स्तब्ध जागेवरती॥३॥॥
विचारले मी त्या रोपाला
जिव तुझ्यात कोठूनी आला
तडकलेल्या जमिनी मध्ये
जिव तुला कसा नावरला॥४॥
दूरवर चोहीकडे बघता
थेंब न एकही पाण्याचा
ना दिसले जीवन कोठे
वाळवंट होता पसरलेला॥५॥
प्रश्नार्थक नजर पाहून
रोपटे तयावर उद्गारला
अंकुरीत केले दैवाने
जगण्याचा मोह मज होता॥७॥
जीवन एक संघर्ष आहे
तो सुटला न कोणाला
जिद्द उरी बाळगूनी
जगण्याचा जणु नशाच चढला॥८॥
तहान भागवण्या धरतीची
होईल मी ही एक कल्पवृक्ष
जेव्हा येई माणसांला समज
जीवन होईल मरणापरी सहज॥६॥
सौ.मनिषा राजन कडव
Comments
Post a Comment